Reacties van gezinnen


Reacties op coachingsgesprekken na de vraag: “Wat vond je van het gesprek? / Wat vind je van de coaching?”

Antwoorden van ouders:

  • Je wordt bewust gemaakt.
  • Positief gesprek, je wordt er rustig van.
  • Goed gesprek!
  • Leuk dat je zo op het positieve wordt gericht!
  • Goed om eens van de kinderen te horen hoe zij erover denken.
  • Ik zie dat er verandering komt in hoe je iets ziet (meer naar het positieve kijken, wat ik wel lastig vind).
  • Je praat rustig, bent relaxed en erg betrokken met het gezin.
  • Je hebt het beste voor met ons gezin.
  • Je hebt humor en je doet voor de kinderen heel normaal en ziet ze als volwaardig.
  • Je stelt open vragen en luistert goed naar ons.
  • Je bent toegankelijk.
  • Ik krijg positieve feedback in dingen die we goed doen.
  • Je geeft ruimte om ons te stimuleren om zelf te praten.
  • Ik zie na een paar gesprekken al verschil en progressie.
  • Dank voor de goede zorgen Pauline! We zijn blij met jou!
  • Dankjewel! Het heeft echt geholpen!
  • Bedankt voor je steun en je luisterend oor, zonder oordeel, dat waardeer ik enorm van jou.
  • Prettig met jou, voor en achter de schermen.
  • Ik merk aan X (meisje 12 jaar) hoe open ze is bij jou. Dat zou met mij één op één nooit lukken.

Antwoorden van jongeren/pubers (12 tot 20 jaar):

  • Dat ik alles makkelijk kwijt kon
  • Makkelijk over dingen kunnen praten
  • Wel interessante vragen
  • Ik vind de gesprekken heel nuttig, want het gaat al een stuk beter in ons gezin.
  • Ik vind het fijn dat je ons helpt.
  • Fijn dat ’t elke keer dezelfde persoon was, voorheen kregen we elke keer weer iemand anders, moest je het verhaal steeds opnieuw vertellen.
  • Fijn dat je een positieve kijk hebt op dingen en alles positief wil zien.

Antwoorden van kinderen (4 tot 11 jaar):

  • Leuk!
  • “Van een ouder gehoord: Zoon: “Mam, mag ik vanavond nog buitenspelen?” Moeder: “Nee dat kan niet, Pauline komt” Zoon: “Oh komt Pauline vanavond? Yes!”
  • Ik vond het leuk om samen schema’s te maken en er eentje te kiezen.

Overige reacties en reviews

23-05-19

Een glimp uit het verhaal van een anoniem gezin met veel gevoelige gezinsleden en veel frustraties…

Eind vorig jaar mocht ik in een gezin komen met drie gevoelige, lieve kinderen, met behoorlijk wat frustraties in henzelf. De ouders waren ook beide enorm lief, maar ervaarden toch ook wel wat frustraties door werk, communicatie tussen elkaar en de gezinssituatie.

De oudste zoon van 7 (bijna 8) werd bij me aangemeld met erge frustraties in zichzelf, vooral na school speelde het op. Hij zei vaak dat hij dood wilde en hij zei vaak tegen zijn moeder dat hij wilde dat zij dood was.

Door, samen met hem, te onderzoeken wat hij nodig had, kon hij binnen een paar weken al veel rustiger blijven. Daarna kon ik met hem in gesprek wat hij eigenlijk van zichzelf verwachtte (op school) en of die gedachten terecht waren. Ik heb nu al een paar weken geleden afgerond bij dit gezin en vroeg moeder hoe het nu ging. Ze zei over de oudste zoon: “Hij zit nu super in z’n vel. Als hij nu spanning heeft of ergens verdrietig over is vertelt hij het zodat we samen naar een oplossing kunnen zoeken. En soms is het vertellen alleen al genoeg.”

Daarnaast waren er nog een zusje en een broertje.. Het zusje van 6 werd ook snel boos. Als haar vader of moeder niet meteen kwamen als ze iets wilde zette ze het op een schreeuwen. En ook op school werd zij vaak erg boos op kinderen die iets deden wat zij niet fijn vond. Met haar heb ik de voordelen opgeschreven van boos worden, want boos worden werd ze natuurlijk niet voor niks, ze gebruikte het als middel om dingen te bereiken. Maar we hebben ook de nadelen opgeschreven en zijn er toen wel achter gekomen dat boosheid toch niet altijd zo handig is. Het praten over dingen is soms lastig, maar is wel te leren. En zo gaat het ook bij dit meisje, steeds beter.

“De communicatie tussen mijn man en mij gaat nu goed, doordat ik beter in m’n vel zit.” Aldus moeder.

Ik ben heel trots op dit gezin en heel blij voor hen dat het weer gezellig is!


"Deze foto zegt meer dan alle woorden die we erover zouden kunnen zeggen" aldus een trotse, blije moeder. 27-03-2019

01-02-19

Ik coach niet alleen gezinnen, maar ook kinderen tijdens schooltijd op school. In dit geval had een jongen van 7 jaar ook op school wat hulp gebruiken. Hij heeft concentratieproblemen, moeite met doorwerken, moeite om z’n spullen op orde te houden, moeite met impulsbeheersing en moeite met verandering. Hij wilde vaak niet naar school en kon soms heel verdrietig zijn op en na school. Na drie weken hoorde ik het volgende van zijn moeder terug:

“X. is heel erg enthousiast thuis op de dagen dat jij op school bent. Ik merk dat het ook veel relaxter thuis gaat met X., hij lijkt veel minder gefrustreerd thuis te komen. Ik denk dat we hier echt mee door moeten gaan.  Hij kwam net ook helemaal enthousiast en trots thuis!”

Natuurlijk vertel ik moeder dat hij hopelijk binnenkort ook zonder mij kan, want daar werken we naar. We werken in een aparte ruimte aan rekenen en de laatste twee keer probeerde ik hem af te leiden, maar het gaat al heel goed. Gisteren zei ik daarom tegen X. “Misschien kunnen we een keer in de klas oefenen, kijken of je daar ook niet wordt afgeleid.” Toen zei hij “nee ik wil het eerst hier helemaal onder de knie krijgen en dan pas in de klas oefenen.”

Echt briljant, hoe goed kinderen nadenken over hun eigen proces van problemen oplossen.


08-03-17
Pauline heeft ons erg goed geholpen met onze temperamentvolle peuter. Met haar tips en inzichten hebben we een situatie die niet altijd handelbaar was weer normaal gekregen en is het thuis weer gezellig met elkaar in plaats van een eeuwige strijd. Ze heeft ons ook op een andere manier naar onze dochter laten kijken, waardoor we haar beter begrijpen en waardoor we ook betere ouders kunnen zijn. Met de handvatten die we van Pauline hebben gekregen kunnen we weer vol goede moed verder! Bedankt!

Anonieme ouders van anonieme dochter